ویزیتور و پورسانت فروش

پورسانت به نسبت وصول قابل پرداخت می‌شود، نه به محض صدور فاکتور، و قانونِ روز محاسبه روی همان ردیف می‌ماند.

آخرین به‌روزرسانی: · نوشتهٔ تیم حساب‌شاپ · مطالعه ۴ دقیقه‌ای

مشاهدهٔ دمو ۱۵ روز رایگان

اگر فروشتان از طریق ویزیتور یا نمایندهٔ فروش انجام می‌شود، این بخش پورسانت هرکدام را حساب می‌کند، به حسابداری می‌برد، و تسویه‌اش را ثبت می‌کند.

ویزیتورها

ویزیتور و پورسانت ← ویزیتورها و فروشندگان. برای هر نفر یک پرونده بسازید.

اگر ویزیتور قرار است خودش وارد سیستم شود و پورسانتش را ببیند، باید جداگانه یک کاربر برایش بسازید و به پرونده‌اش وصل کنید. نقش «فروشنده» به او دسترسی «پورسانت من» را می‌دهد.

ویزیتوری که سابقهٔ پورسانت دارد حذف نمی‌شود؛ غیرفعالش کنید.

قوانین پورسانت

قوانین پورسانت. هر قانون دو چیز را تعیین می‌کند: چطور حساب شود و روی چه مبلغی.

روش‌ها:

مبناها: «مبلغ نهایی فاکتور» · «فروش پس از تخفیف» (پیش‌فرض) · «مبلغ فاکتور بدون مالیات» · «خالص فروش» · «سود ناخالص»

یک نکتهٔ ظریف که راحت اشتباه می‌شود: روش «درصدی از سود ناخالص» به‌تنهایی سود را حساب نمی‌کند. سود وقتی وارد محاسبه می‌شود که مبنا را روی «سود ناخالص» بگذارید. اگر روش را «درصدی از سود ناخالص» بگذارید ولی مبنا «فروش پس از تخفیف» بماند، درصدی از فروش حساب می‌شود نه از سود.

محدود کردن قانون

هر قانون می‌تواند به ویزیتور، کالا، دسته، برند، مشتری، گروه مشتری، منطقه و بازهٔ تاریخ محدود شود. همه اختیاری‌اند و می‌توانید ترکیبشان کنید.

وقتی چند قانون بخورند، اولویت عددی کمتر برنده است و اگر مساوی بودند، قانونِ دقیق‌تر (آنکه شرط‌های بیشتری دارد) انتخاب می‌شود. اگر هیچ قانونی نخورد، هیچ ردیفی ساخته نمی‌شود، نه ردیف صفر.

اختصاص روی فاکتور

در فرم فاکتور فروش، زیر «تنظیمات بیشتر»، بخش فروشنده و پورسانت را می‌بینید: فروشنده، ویزیتور، مدیر فروش، و قانون پورسانت (پیش‌فرض: خودکار).

این بخش فقط وقتی نمایش داده می‌شود که ماژول پورسانت در تنظیمات روشن باشد.

محاسبه و تأیید

داشبورد ویزیتور و پورسانت

محاسبه پورسانت: برای یک ماه شمسی محاسبه می‌کند. ردیف‌ها در وضعیت محاسبه‌شده ساخته می‌شوند و هنوز هیچ اثر حسابداری ندارند.

تأیید: سند حسابداری می‌خورد: بدهکار هزینه پورسانت فروش، بستانکار پورسانت پرداختنی به نام همان ویزیتور.

در لحظهٔ محاسبه، یک تصویر از قانون (روش، مبنا، نرخ) روی همان ردیف ذخیره می‌شود. یعنی اگر بعداً نرخ را عوض کنید، پورسانت‌های گذشته دست‌نخورده می‌مانند. برگشت از فروش هم با نرخ همان فاکتور اصلی حساب می‌شود، نه نرخ امروز.

می‌توانید تا قبل از تأیید، هرچند بار خواستید دوباره محاسبه کنید؛ ردیف‌های تأییدشده دست نمی‌خورند.

برگشت تأیید فقط برای ردیفی ممکن است که هنوز هیچ تسویه‌ای رویش انجام نشده.

گرهٔ اصلی: پورسانتِ قابل پرداخت

این مهم‌ترین چیزی است که باید بفهمید.

به‌طور پیش‌فرض، پورسانت به نسبت وصول قابل پرداخت است:

پورسانت قابل پرداخت = پورسانت × (مبلغ وصول‌شده ÷ مبلغ فاکتور)

یعنی اگر فاکتور ۱۰۰ میلیونی نصفش وصول شده، نصف پورسانت قابل پرداخت است. این یک آستانه نیست؛ کاملاً تناسبی است.

بقیه‌اش از بین نمی‌رود. هرچه از فاکتور وصول شود، همان لحظه به سهم قابل پرداخت اضافه می‌شود، بدون اینکه لازم باشد دوباره محاسبه بزنید.

در تنظیمات، گزینهٔ «زمان قابل‌پرداخت شدن پورسانت» را می‌توانید روی «با تأیید، کامل» بگذارید. هزینهٔ پورسانت در دفاتر در هر حالت هنگام تأیید به‌طور کامل شناسایی می‌شود؛ این تنظیم فقط پرداخت را محدود می‌کند.

تسویه

تسویه‌حساب‌ها: برای هر ویزیتور برگهٔ تسویه بسازید و حساب پرداخت را انتخاب کنید: بدهکار پورسانت پرداختنی، بستانکار همان صندوق یا بانک.

ردیف وقتی «تسویه کامل» می‌شود که تا آخرین ریال پرداخت شده باشد؛ تا آن موقع «تسویه جزئی» می‌ماند.

برگهٔ تسویه ویرایش نمی‌شود؛ فقط می‌توانید باطلش کنید (با ذکر دلیل) و از نو بسازید.

اهداف فروش

اهداف فروش: هدف مبلغی، تعداد فاکتور، یا تعداد کالا برای یک بازه.

وقتی هدف محقق شود، در محاسبهٔ همان دوره یک ردیف پاداش ساخته می‌شود. دو نکته: پاداش هدف به فاکتور خاصی وصل نیست، پس مشمول محدودیت وصول نمی‌شود و بعد از تأیید کاملاً قابل پرداخت است. و هر هدف یک‌بار برای همیشه پاداش می‌دهد.

این بخش چه کاری نمی‌کند


سؤال یا نظر؟ تیم حمایت ما آماده است که کمک کند. تماس با پشتیبانی